عکس نوشته

مرا دوست بدار

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
یا داود مرا دوست بدار و نزد خلقم محبوبم کن خداوند به داود(داوود) عليه السلام فرمود: مرا دوست بدار و مرا در نظر آفریدگانم نيز محبوب بگردان. گفت: پروردگارا! بله. من تو را دوست دارم، ولى چگونه تو را محبوبِ آفريدگانت بسازم؟ فرمود: نزد آنان، نعمت هاى مرا ياد كن. وقتى نعمت هاى مرا براى آنان ياد كردى، مرا دوست خواهند داشت.

فریمن دایسون؛ جهان می دانسته ما می آییم!!

این مورد را ارزیابی کنید
(3 رای‌ها)
فریمن دایسون (Freeman Dyson)، فیزیکدان آمریکایی مطرح معاصر، متولد 15 دسامبر 1923 میلادی؛ "هر چه بیشتر من جهان و تفصیل ساختار آن را بررسی می کنم، شواهد بیشتری می یابم که جهان به نحوی می دانسته است ما می آییم."(1)

ولفگانگ اسمیت؛ "خدا، تنها یقین مطلق است"

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
ولفگانگ اسمیت، ریاضی دان، فیزیکدان، فیلسوف دین و دین پژوهی امریکایی است. او که در سال 1930 به دنیا آمده است، در سن 18 سالگی یعنی در سال 1948 در رشته های فلسفه، فیزیک و ریاضی از دانشگاه کورنل فارغ التحصیل شد. درجه کارشناسی ارشد خود را در رشته فیزیک از دانشگاه پرودو و دکترای ریاضی خود را از دانشگاه کلمبیا گرفت. از او آثار متعدد و مطرحی به چاپ…

پل دیویس؛ بهترین پذیرش برای حیات، اتفاقی نیست

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
پل دیویس(paul Davies) از فیزیک دانان مطرح معاصر و استاد دانشگاه ایالتی آریزونا؛ "اگر پذیرش جهان طبیعت برای حیات نتیجه شانس بود، انتظارمان این بود که جهان حداقل پذیرش را برای حیات داشته باشد، نه بهترین پذیرش را. اما درجه پذیرشی که ما برای حیات در جهان مشاهده می کنیم، بسیار فراتر از آن است که برای بروز چند مشاهده گر لازم می باشد که به عنوان گزینش گر جهانی…

قصر باشکوه حیات، اتفاقی نیست!! مطلب ویژه

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
ممکن است تصادف و اتفاقات سبب این شکل جالب شده باشد، اما اتفاقات بعدی نمیتواند این شکل را به خانه ایی گرم و زیبا برای زندگی تبدیل کند. همه می دانیم که قصر باشکوه و شگفت آور "حیات" آن قدر از پیچیدگی و مهندسی گسترده ایی برخوردار بوده که حتی سرسخت ترین دانشمندان مادی هم هیچ توجیهی برپایه همه قوانین و همه معادلات مادی نداشتند و تنها گفتند؛ نمی دانیم.

رنه دکارت؛ سرونوشت های روح انسانی

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
رنه دکارت (Descartes) قرن هفدهم، پدر فلسفه مدرن؛نه علم، دین را در تنگنا قرار می دهد و نه دین علم را. استقلال هریک برای دیگری پذیرفتنی است، زیرا قلمرو علم، طبیعت بوده و ابزار آن ریاضیات و تجربه است و عرصه دین، سرنوشت های روح انسانی است که به سوی ابدیت سرازیر می شود.(1)
صفحه1 از3